ในโลกของกีฬาริมสนามนาทีนี้ คงปฏิเสธไม่ได้ว่า Pickleball และ Padel กำลังมาแรงแซงโค้งพอๆ กับ Tennis แต่สิ่งที่ตามมาเป็นเงาตามตัวสำหรับนักหวดที่ขยับร่างกายทุกวันคือ อาการปวดที่ข้อศอกด้านนอก หรือที่ทางการแพทย์เรียกว่า Lateral Epicondylitis ในฐานะแพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู ขอบอกตรงๆ ว่าชื่อ “Tennis Elbow” อาจจะฟังดูเก่าไปนิด เพราะปัจจุบันหมอเจอเคสนี้จากคนที่เล่น Pickleball และ Padel เยอะไม่แพ้กัน และที่สำคัญคือ อาการนี้ไม่ได้เกิดจากการ “อักเสบ” แบบชั่วคราวเสมอไป แต่มันคือการ “เสื่อมสภาพ” ของเส้นเอ็นที่รับแรงกระแทกซ้ำๆ จนซ่อมแซมตัวเองไม่ทัน
ทำไมกีฬา “หวด” ถึงทำร้ายข้อศอก?
สาเหตุหลักไม่ได้มาจากตัวข้อศอกโดยตรง แต่มาจาก เส้นเอ็นกล้ามเนื้อเหยียดข้อมือ ที่ไปเกาะอยู่ตรงปุ่มกระดูกข้อศอกด้านนอก เมื่อเราทำท่าเหล่านี้ซ้ำๆ:
ท่า Backhand ที่ไม่สมบูรณ์
การสะบัดข้อมือช่วยส่งลูกแทนที่จะใช้แรงจากหัวไหล่และลำตัว ทำให้เส้นเอ็นเล็กๆ ที่ข้อศอกต้องรับภาระหนักเกินตัว
แรงสั่นสะเทือนจากอุปกรณ์
ไม้ Padel ที่ไม่มีเอ็น (Solid paddle) หรือไม้ Pickleball มีแรงสั่นสะเทือนสูงกว่าไม้เทนนิส แรงสั่นเหล่านี้ส่งตรงเข้าสู่ข้อศอกโดยตรง
ความถี่ในการเล่น
การเล่นทุกวันโดยไม่มีวันพัก ทำให้รอยฉีกขาดขนาดเล็กในเส้นเอ็นสะสมตัวจนกลายเป็นพังผืดและความเจ็บปวดเรื้อรัง
เช็กสัญญาณ: แค่ล้า หรือ “Tennis elbow”?
ลองสังเกตอาการง่ายๆ หากเข้าข่าย 3 ข้อนี้ มีโอกาสสูงที่เส้นเอ็นข้อศอกเริ่มมีปัญหา:
- จุดกดเจ็บที่ชัดเจน: ใช้นิ้วกดลงบนปุ่มกระดูกข้อศอกด้านนอกแล้วเจ็บจี๊ด
- ปวดเมื่อกระดกข้อมือ: เช่น จังหวะบิดประตู ยกแก้วกาแฟ หรือยกของหนักในท่าคว่ำมือ
- แรงบีบมือลดลง: รู้สึกมืออ่อนแรงเวลาจะจับไม้แร็กเก็ต หรือหยิบของแล้วหลุดมือบ่อยขึ้น
แนวทางการรักษา: กู้คืนข้อศอกให้กลับมาฟิต
การรักษาในปัจจุบันไม่ได้เน้นแค่การกินยาแก้ปวด แต่คือการ “ปรับโครงสร้าง” เส้นเอ็นใหม่:
| วิธีการรักษา | ประโยชน์ที่ได้รับ |
|---|---|
| Shockwave Therapy | ใช้คลื่นกระแทกกระตุ้นให้เส้นเอ็นที่เสื่อมสภาพเกิดกระบวนการซ่อมแซมตัวเองใหม่ (Re-healing) |
| High Power Laser | ลดปวดและลดการอักเสบในระยะเฉียบพลัน ช่วยเร่งการฟื้นตัวของเนื้อเยื่อ |
| Tennis elbow splint | สายรัดข้อศอกที่ช่วยลดแรงดึงรั้งของกล้ามเนื้อก่อนจะถึงปุ่มกระดูก ช่วยให้เล่นกีฬาได้โดยไม่เจ็บเพิ่ม |
| Eccentric Exercise | การฝึกกล้ามเนื้อโดยการเกร็งในขณะที่กล้ามเนื้อยืดออก เป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความแข็งแรงของเส้นเอ็นในระยะยาว |
เทคนิคป้องกัน: เล่นอย่างไรให้ยั่งยืน
หากไม่อยากแขวนไม้ไปยาวๆ การป้องกันคือคำตอบ:
1. เช็กขนาด Grip
ด้ามจับที่เล็กหรือใหญ่เกินไป ทำให้เราต้องเกร็งกล้ามเนื้อข้อมือมากกว่าปกติ ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญเพื่อเลือกขนาดไม้ที่พอดีมือ
2. วอร์มเส้นเอ็นก่อนลงสนาม
การยืดกล้ามเนื้อเหยียดข้อมือ (Wrist Extensor Stretch) โดยคว่ำมือลงและใช้มืออีกข้างช่วยดึงข้อมือเข้าหาตัว ค้างไว้ 15-20 วินาที ช่วยเตรียมความพร้อมได้ดี
2. เน้นแรงจาก “Core & Shoulder”
ปรับท่าทางการตีให้ใช้แรงส่งจากสะโพกและไหล่ ลดการใช้ข้อมือสะบัดลูก
การบาดเจ็บที่ข้อศอกไม่ใช่จุดจบของงานอดิเรกที่คุณรัก แต่มันคือสัญญาณเตือนให้เราหันมาใส่ใจ “คุณภาพ” ของการเคลื่อนไหวมากกว่า “ปริมาณ” ของการซ้อม หากเริ่มมีอาการปวดเกิน 1-2 สัปดาห์ แนะนำให้เข้ามาปรึกษาแพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูได้ที่ฟรีเซีย รีแฮป คลินิก เพื่อวิเคราะห์ท่าทางและรักษาด้วยวิธีที่ตรงจุด จะช่วยให้คุณกลับไปลงสนามได้อย่างสง่างามและไร้อาการบาดเจ็บ
